نگاهی به:

من در این شعر آفاق شوهانی تویی

آفاق شوهانی

نشر داستانسرا    1382 

تهران – ایران

..........................................................

سهراب رحیمی، فوریه 2006 میلادی سوئد

.........................................................

آفاق شوهانی، شاعر متولد دهه ی چهل که یکی از شاعران مطرح دهه ی هفتاد بود و با « در این نه در سیزده» نشان داد شاعری ست جدی، این بار با زبانی متفاوت و با نگاهی نو پا در میدان شعر و شاعری نهاده است. زبان شعر شاعر در این کتاب منحصر به فرد است و نوعی دیالوگ درونی است. بیخود نیست که در اولین شعر و اولین صفحه ی این کتاب، این جمله ی معروف بوف کور هدایت « در زندگی زخم هایی هست....» آمده. و می توان حدس زد شعری درونی است. برای آشنا شدن با سبک نگارش شاعر چند مثال می آورم:

من با زخم

من با خوره همسفر بود

زن با مرد می رفت

و راه با من کش می آمد

ایستگاه ها قطار می شد و

من نمی دانست از کجا سردرآورده روبه روی زن روبه روی زخم

.......

من شیشه را بالا کشید

پیکان تکانی خورد

.......

من نمی دانست به کدام راه برود

همسفر موج ها بود:

« عزیزان شنونده! امیدواریم از سرودی که براتون پخش می کنیم خوشتون بیاد، اسم این سرود قبله گاهه، خواننده ش مهرداد شهسوارزاده و شاعرش آفاق شوهانی یه، شعر این سرود رو براتون می خونم:

سهراب رحیمی